Definicja Institute Public Relations 1987
„Praktyczne działania w public relations to planowy i nieustanny wysiłek, aby stworzyć i utrzymać dobrą reputację przedsiębiorstwa oraz wzajemne zrozumienie między instytucją a odbiorcami jej działań”. Źródlo: Sam Black, Public relations, Oficyna Ekonomiczna, 2003, s. 14
Definicja podana przez Deklarację Meksykańską 1978
(podpisana przez ponad trzydzieści krajowych i regionalnych stowarzyszeń public relations)
„Praktyczne działania w ramach public relations to dziedzina sztuki i gałąź nauki społecznej pogłębiająca na analizie tendencji, przewidywaniu ich konsekwencji, doradztwie dla kierownictwa różnych organizacji oraz wdrażaniu zaplanowanych programów działań, które będą służyć zarówno danej organizacji, jak i interesowi ogółu”.
Źródlo: Sam Black, Public relations, Oficyna Ekonomiczna, 2003, s. 15
Definicja Wojciecha Budzyńskiego
„Public relations jest to planowa, ciągła i prowadzona z uwzględnieniem wyników systematycznych badań działalność, polegająca na przekazywaniu przez przedsiębiorstwo specjalnie przygotowanych w różnej formie informacji, w celu stworzenia w podmiotowym otoczeniu tego przedsiębiorstwa jego pożądanego obrazu, pozwalającego na lepsze zintegrowanie się z tym otoczeniem oraz ułatwiającego realizację podstawowych celów przedsiębiorstwa. Działalność ta może być prowadzona także przez inne organizacje, w tym nie nastawione na osiąganie zysku”.
Źródlo: Wojciech Budzyński, Public Relations. Zarządzanie reputacją firmy, Wydawnictwo Poltekst, 2000, s. 11
Definicja Webster New International Dictionary
„Public relations jest to: Działalność przedsiębiorstwa przemysłowego (związku, korporacji, grupy zawodowej, rządu lub innej organizacji) w dziedzinie budowania i utrzymania dobrych i produktywnych stosunków z ich otoczeniem, która ma na celu przystosowanie się organizacji do jej otoczenia. Stan tej działalności lub stopień jej powodzenia w procesie uzyskiwania zrozumienia ogółu dla ekonomicznego i społecznego przystosowania się organizacji do jej otoczenia, określany jako dobre lub złe Public relations. Sztuka lub umiejętności zawodowe organizowania i prowadzenia tej działalności”
Źródlo: Wojciech Budzyński, Public Relations. Zarządzanie reputacją firmy, Wydawnictwo Poltekst, 2000,s. 10
Definicja Denny Griswold (Public Relations News)
„Public relations to funkcja zarządzania, która bada nastawienie otoczenia, określa strategie i procedury jednostek lub organizacji wobec interesu publicznego oraz planuje i wykonuje program działania w celu uzyskania zrozumienia i akceptacji otoczenia”. Źródlo: Fraser P. Seitel, Public Relations w praktyce, Wydawnictwo Felberg SJA, 2003, s. 10
Definicja Niemieckiego Stowarzyszenia Public Relations
„PR to zarządzanie procesami komunikacyjnymi między organizacją i osobami a ich grupami odniesienia przez świadome, celowe i systematyczne kształtowanie tych procesów”. Źródlo: Krystyna Wojcik, Public Relations. Analiza sytuacji wyjściowej Planowanie działalności., Agencja Wydawnicza Placet, 2001, s. 21
Definicja brytyjskiego Instytutu Public Relations
„Public relations są to świadome, planowe i ciągłe wysiłki, mające na celu ustanowienie i utrzymanie wzajemnego zrozumienia między daną organizacją a jej otoczeniem”.
Źródlo: Wojciech Budzyński, Public Relations. Zarządzanie reputacją firmy, Wydawnictwo Poltekst, 2000, s. 10
Definicja J.Gruniga i T.Hunta
New York 1984
„PR to zarządzanie komunikowaniem pomiędzy organizacją a jej publiczności”. Źródlo: Krystyna Wojcik, Public Relations. Analiza sytuacji wyjściowej. Planowanie działalności., Agencja Wydawnicza Placet, 2001, s. 22
Definicja Amerykańskiego Stowarzyszenia Public Relations
„Jako funkcja zarządzania PR obejmuje następujące zadania:
- wnioskowanie (przewidywanie), analiza i interpretacja opinii publicznej, nastawienia i problemów, które mogą wywierać pozytywny lub negatywny wpływ na działalność i plany organizacji,
- doradzanie kierownictwu wszystkich szczebli (poziomów) organizacji w sprawach zasad działania i komunikowania przy uwzględnieniu wszystkich publicznych aspektów oraz społecznej i obywatelskiej odpowiedzialności własnej organizacji”.
Źródlo: Krystyna Wojcik, Public Relations. Analiza sytuacji wyjściowej. Planowanie działalności., Agencja Wydawnicza Placet, 2001, s. 22
Definicja Scotta M. Cutlip’a, Allen H. Centera, Glena M. Brooma
„Public Relations jest funkcją zarządzania o charakterze ciągłym i planowym, dzięki której organizacja pozyskuje i podtrzymuje zrozumienie, sympatię i poparcie tych, którymi jest zainteresowana obecnie lub może być zainteresowana w przyszłości – przez badanie ich opinii o organizacji w celu maksymalnego dostosowania do nich swoich celów i swojej działalności, dla osiągnięcia – przez planowe, szerokie rozpowszechnianie informacji – lepszej współpracy ze społecznością oraz skuteczniejszej realizacji swoich interesów”. Źródlo: Krystyna Wojcik, Public Relations. Analiza sytuacji wyjściowej. Planowanie działalności., Agencja Wydawnicza Placet, 2001, s. 24
Definicja Ludwika Bernays’a (1923)
„PR to dostarczanie (społeczeństwu) informacji, perswadowanie skierowane na zbliżenie postaw i działań organizacji do nastawienia klientów, klientów postaw klientów do nastawienia instytucji”. Źródlo: Krystyna Wojcik, Public Relations. Analiza sytuacji wyjściowej. Planowanie działalności, Agencja Wydawnicza Placet, 2001, s. 22
Definicja wg. „Słownika wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych” Władysława Kopalińskiego
„Całokształt ustosunkowań (opinii, postaw, poglądów) społecznych do działalności danego przedsiębiorstwa, organizacji, instytucji; działalność osoby, firmy, instytucji w celu osiągnięcia dobrych stosunków z innymi osobami, firmami itd. albo zdobycia życzliwości opinii publicznej; metody stosowane dla osiągnięcia tych celów; personel, zespół trudniący się takimi działaniami zawodowo”. Źródlo: Krystyna Wojcik, Public Relations. Analiza sytuacji wyjściowej. Planowanie działalności, Agencja Wydawnicza Placet, 2001, s. 25
Definicja Rexa Harlow’a (1976)
„PR to samodzielna (odrębna) funkcja zarządzania służąca powiązaniom komunikacyjnym, stworzeniu zrozumienia, akceptacji i kooperacji między organizacją a otoczeniem; zawiera ona zarządzanie problemami i konfliktami, pomaga kierownictwu w dążeniu do bycia poinformowanym o opinii publicznej i reakcji na nią; definiuje (określa) ona odpowiedzialność kierownictwa wobec interesu publicznego i daje mu wyraz; wspiera kierownictwo, by mogło dotrzymać kroku przemianom i skutecznie je wykorzystywać; służy jako system wczesnego ostrzegania i antycypuje tendencje rozwoju; wykorzystuje badania oraz rzetelne i etyczne techniki komunikacyjne, jako główne swe instrumenty”. Źródlo: Krystyna Wojcik, Public Relations. Analiza sytuacji wyjściowej. Planowanie działalności, Agencja Wydawnicza Placet, 2001, s. 25
